PDS - Mijn verhaal

PDS is de afkorting van: ´het prikkelbaar Darm Syndroom´, dit is bij mij ongeveer twee jaar geleden vastgesteld.  Nu had ik hier al veel langer last van maar ik kon maar geen rode draad vinden door welke voedingsmiddelen dit dan zou komen. Als ik dat wist kon ik die producten gewoon niet meer eten dacht ik zo. Maar zo makkelijk was dat niet. Ik weet dat heel erg veel mensen, in verschillende mate last hebben van hun darmen. PDS en voeding hangt natuurlijk samen maar er speelt meer mee. Ik dacht zelf altijd, maar ik eet toch gezond? Dus wat kan ik nog meer doen? Nu weet ik wat ik allemaal nog meer kan doen, qua voeding maar ook qua leefstijl, rust en beweging. In deze blog neem ik je mee in mijn proces en hoe ik dit nu aanpak.

Wat is PDS precies?

PDS of IBS (Irritable Bowel Syndrome) is een verstoring van de functie van het maag-darm kanaal en dan met name de dikke darm. Het is een chronische darmaandoening. Klachten zoals steken in de buik, buikpijn, krampen, een opgeblazen buik, niet naar de wc kunnen gaan, juist heel vaak naar de wc moeten of een afwisseling van deze twee, zijn veelvoorkomende symptomen. 

 

Bij PDS maakt je darm eigenlijk te veel of juist te weinig bewegingen, ook wel spasmen of verkrampingen genoemd. Bij ruim 60% van de mensen die PDS hebben zijn de zenuwen in de darmwand extra gevoelig.

 

Lang niet iedereen met klachten gaat naar de huisarts, maar naar schatting heeft 5 tot 15% van de Nederlanders hier last van. Best wel heel veel! En daarvan is 75% vrouw. (mlds,2020).

Mijn verhaal

Het kan dat je deze blog nu leest en je hier in herkent. Misschien is bij jou ook wel PDS vastgesteld en ben je nu aan het struggelen met wat en hoe te eten om zo weinig mogelijk klachten te ervaren. Dan weet je hoe vervelend de klachten kunnen zijn en hoe ongemakkelijk soms.. En misschien beperkt het je wel in de dingen die je doet?


Zelf ben ik sinds 4 jaar veel met voeding en beweging bezig. Ik kan me niet meer zo goed herinneren wanneer bij mij de klachten begonnen of erger werden. Of ik hier nou eigenlijk altijd al last van had? Of dat het juist begon of erger werd toen ik bewust met voeding aan de slag ging. Van wat ik me kan herinneren stoei ik er in ieder geval vanaf 2016 al mee. Lange tijd heb ik hier niets mee gedaan en geen actie ondernomen. Ik dacht, af en toe buikpijn is misschien ook wel normaal en ik zou niet weten waar het  aan ligt… Tot 1,5 jaar geleden. Toen werd het erger en vervelender en dacht ik, hier wil ik niet de rest van mijn leven mee blijven lopen.. Altijd mega opgeblazen na het eten van een maaltijd. Krampen en echt buikpijn waarvan je plat moet gaan liggen. Gasvorming en dus winderigheid op momenten dat je dit echt niet wil.. Fijn die awkward situaties;) En soms een paar dagen niet naar de wc kunnen of een dag juist elk uur wel moeten. Ik heb in mijn herinnering niet vaak dingen gelaten omdat ik bang was voor klachten, maar het was vaak heel vervelend en heeft  zeker invloed gehad. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die er wel dingen voor zouden laten. En dat is toch zonde..

Tijd voor actie

Dit moet toch anders kunnen dacht ik. Dus ik ging naar de huisarts en daar werd inderdaad PDS vastgesteld. Dat dacht ik natuurlijk al na wat research op internet. Ik kreeg medicatie (duspatal) en vezel zakjes aangeraden om de klachten te beperken. Nou als dit werkt, doe maar! Ik wilde het in ieder geval proberen. De medicatie hielp en na 2 weken was het duidelijk minder. Ongeveer 3 maanden waren mijn klachten minder maar toen werd het weer erger. Toen ben ik weer gestopt met de medicatie want dit was ook geen duurzame oplossing. De vezel zakjes heb ik 1 keer geprobeerd toen ik echt verstopt zat maar dit werkte helemaal niet bij mij. Zelf dacht ik nog aan het Fodmap dieet. De huisarts raadde het me eigenlijk af met het argument: probeer eerst dit (de medicatie) maar eens voor je allemaal moeilijke dingen gaat veranderen in je eetpatroon… Best wel een gek advies als ik er nu over nadenk. Nu is het Fodmap ook wel een heel strikte methode die je zeker met een specialist/ diëtist samen moet doen om echt het effect ervan te ervaren. Ik denk dat dit wel kan helpen maar dat er ook andere, minder heftige oplossingen zijn. 

PDS Coaching

Driekwart jaar na mijn huisarts bezoek heb ik het dus nog even aangekeken en toen moest er echt iets gaan gebeuren. Ik zocht naar een PDS specialist/ diëtiste/ coach en kwam uit bij Janna Koopman van PDS Coaching. Zij is ervaringsdeskundige en diëtiste en haar methode sprak me aan. Ik ging aan de slag met een coachtraject bij Janna.  De onderwerpen bewustwording, eten, training, energie en rust stonden centraal. Het ging deels natuurlijk om, wat eet je? Maar een heel groot deel ging ook over  dingen zoals: wanneer eet je? hoe vaak eet je? hoe snel eet je? wat doe je voor, tijdens en na het eten? Hoeveel stress ervaar je? Hoe ontspan je? Deze dingen hebben mij ontzettend goed geholpen.

Toen ik met het coach traject bezig was kwam ik erachter hoeveel energie het eigenlijk kost, al die klachten. Het kost je lichaam, letterlijk, heel veel energie om te verwerken wat en hoe jij eet. Door bepaalde dingen in je leefstijl en eetpatroon aan te passen bespaar je dus superveel energie die je gewoon weer zelf over hebt om in andere dingen te steken. Dit was echt een verademing en gun ik jou ook als jij deze klachten ook ervaart. 

Omdat ik zelf als voedingscoach werk en veel bezig ben met beweging, sporten, eten en een gezonde leefstijl creëren dacht ik dat ik al heel veel deed om ook mijn buik gezond te houden. Nou dat viel wel even tegen.. Ik leerde nu wat nou echt gezond is voor mijn darmen. Hoe werkt je spijsvertering? En waarom werken bepaalde dingen je PDS tegen? Al deze dingen heb en ben ik mezelf nog steeds eigen aan het maken. Na een aantal weken met Janna merkte ik al direct verschil. In een keer je leefstijl omgooien is niet niks dus het kost natuurlijk wat tijd en moeite om je alles eigen te maken en hier nieuwe gewoontes van te maken.

95% minder klachten

Nu kan ik zeggen dat mijn klachten van toen met 95% zijn afgenomen. Echt geweldig bedenk ik me nu ik dit zo opschrijf. Het geeft toch wel heel veel vrijheid. Heel af en toe merk ik nog iets maar dat kan ik nu vaak wel herleiden naar iets dat ik heb gegeten, gedronken of gedaan. Je leert ook begrijpen waar het vandaan komt. Als je dat eenmaal weet dan zul je hier ook steeds meer naar gaan leven. Maar goed soms wil ik gewoon wel een avondje snacken en chips en chocolade eten natuurlijk;) Dan weet ik, dit ga ik morgen wel voelen. Maar af en toe heb ik dat er dus voor over. 

 

Dit was Mijn verhaal, ik hoop dat het jou helpt in jouw proces. Misschien maak je nu de stap er toch echt iets aan te gaan doen? Dat zou ik super mooi vinden! Want ik ben ervan overtuigd dat het ook bij jou anders kan en dat je vrijer door het leven kan gaan.

 

In een volgende blog wil ik meer ingaan op wat mij precies heeft geholpen en een aantal tips geven waar jij mee aan de slag kan gaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *